Zorgomgeving in balans met gebruik en visie

In Den Haag zijn het Raphaelhuis en Tobiashuis van Lievegoed Rudolf Steiner Zorg vernieuwd. De inrichting van de woongroepen Helmgras, Duinroos en Zeeaster sluit nu nauwer aan op het dagelijks gebruik. Exsta verzorgde de inrichting en werkte daarbij samen met de organisatie om de antroposofische visie te vertalen naar concrete keuzes in indeling, materiaal en licht. De ruimtes zijn ingericht met een focus op rust, herkenbaarheid en dagelijks gebruik, passend bij de zorgvisie van Lievegoed.

De locatie biedt plaats aan kleinschalige woongroepen waar gemeenschap en individuele ontwikkeling samenkomen. Naast wonen is er ruimte voor dagbesteding in werkplaatsen als het Ambacht, het Atelier en de Dienstverlening. Ook zijn er KDC-groepen voor jongeren van twaalf tot eenentwintig jaar. Deze functies vragen om een inrichting die overzicht biedt en ruimte laat voor activiteit en begeleiding.

Inrichting afgestemd op dagelijks gebruik

De renovatie richtte zich op het ondersteunen van die dagelijkse praktijk. In de plattegrond is gekozen voor een heldere opbouw met gezamenlijke verblijfsruimtes en meer beschutte plekken. Meubilair en looproutes zijn zo gepositioneerd dat bewoners eenvoudig kunnen aansluiten bij groepsmomenten, terwijl er ook plekken zijn waar zij zich kunnen terugtrekken. Volgens accountmanager David Maas van Exsta is de inrichting zo opgezet dat deze het gebruik ondersteunt en richting geeft, zonder het gebruik voor te schrijven.

Materialisering en licht als visiedragers

De antroposofische visie van Lievegoed is zichtbaar gemaakt in de materialisering en detaillering, waarbij kleurgebruik een sturende rol speelt. Binnen deze benadering wordt kleur afgestemd op de functie van de ruimte en gebruiker. Warme tinten, zoals zachtroze, perzik en lichtrood, dragen bij aan een gevoel van geborgenheid, terwijl koelere blauwtinten juist de concentratie ondersteunen. Afgeronde vormen en vloeiende overgangen voorkomen harde scheidingen in de ruimte, terwijl indirecte verlichting langs wanden en plafonds zorgt voor een gelijkmatig lichtbeeld en de oriëntatie ondersteunt.

“De grootste uitdaging lag in het combineren van de visie van Lievegoed op zorgverlening met het historische karakter van het pand”, vertelt Maas. “Daarbij was het zoeken naar een goede balans tussen huiselijkheid en functionaliteit, in een modern jasje. Door de fijne samenwerking van de afgelopen jaren is ook deze locatie weer heel natuurlijk tot stand gekomen.” Het bestaande gebouw uit de jaren twintig vroeg om ingrepen die aansluiten op de aanwezige structuur en tegelijk voldoen aan de huidige eisen vanuit de zorg. Dit resulteerde in gerichte aanpassingen in indeling en afwerking, met aandacht voor gebruik en onderhoud.

Volgens Lievegoed leidt de nieuwe inrichting in de praktijk tot meer rust en overzicht binnen de woongroepen. Bewoners vinden makkelijker hun plek in de ruimte en medewerkers ervaren meer ondersteuning in hun dagelijkse werk. Facilitair coördinator Sophie van der Laan van Stichting Lievegoed benadrukt het belang van het proces. “Vanaf het begin werden we meegenomen in het ontwerp en de uitwerking, met aandacht voor het dagelijks gebruik. De samenwerking zorgde voor een helder proces zonder verrassingen en resulteerde in een prachtig eindresultaat.” De omgeving biedt houvast zonder rigide te worden en sluit aan bij de organisatie van zorg en begeleiding binnen Lievegoed.

De ligging naast het Westbroekpark versterkt de relatie met de omgeving. Buitenruimte en interieur sluiten op elkaar aan in gebruik en beleving. De inrichting sluit daarmee aan op zowel het gebouw als de manier waarop de locatie wordt gebruikt.